POEPHILA PUTTATA - Zebravink

Verspreiding
De stamvorm van de zebravink komt van oorsprong uit Australië.

Grootte
Ongeveer 10 tot 12 centimeter.

Geslachtsonderscheid
De mannetjes van de wildvorm zijn herkenbaar aan hun oranjebruine wangvlekken. Bij de vrouwtjes ontbreken deze. Bij witte zebravinken is het verschil te zien aan de snavel: de snavel van de vrouwtjes is matter van kleur.

Sociale eigenschappen
Zebravinken zijn erg sociale en vreedzame vogeltjes die het zowel met elkaar als met andere vogels erg goed kunnen vinden. U houdt van deze vogels bij voorkeur en groepje in plaats een eenling of koppel.

Geschikte behuizing
Zebravinken kunnen probleemloos gehouden worden in zowel een buiten- als kamervolière en ook in (broed-)kooien doen ze het uitstekend. Beplanting wordt wel op prijs gesteld, maar is niet strikt noodzakelijk.

Omgevingstemperatuur
Deze razend populaire Australische vogeltjes zijn redelijk gehard en kunnen probleemloos in een buitenvolière overwinteren, mits ze zich terug kunnen trekken in een slaapnest in een goed geïsoleerd, vorstvrij nachthok.

Voedsel
U geeft als basisvoer een goed zaadmengsel voor tropische vogels, aangevuld met trosgierst ene graszaden. Daarnaast lusten de dieren graag eens wat vogelmuur en andere groenvoer, en in de kweekperiode eivoer en kleine insecten. Grit en maagkiezel horen altijd beschikbaar te zijn, zodat de vogels er naar behoefte van kunnen opnemen.

Activiteiten
Zebravinken zijn vrij actieve ene niet schuwe vogeltjes. Ze houden zich in alle lagen van de volière op en zijn ook veel op de grond te vinden waar ze een deel van hun menu bij elkaar scharrelen. Ze nemen graag eens een bad, dat zowel op de bodem van de volière als op een verhoging kan staan. Ze behoren tot de zogenaamde “nestslapers”, wat inhoudt dat deze vogels niet op een stok of tak de nacht doorbrengen, maar in een nestje. Wanneer u op verschillende plaatsen in de volière nestkastjes ophangt, kunnen de vogels zelf een keuze bepalen.

Kweek
Zebravinken staan bekend om hun grote productiviteit. Ze planten zich zowel in een kweekkooi als in een buiten- of kamervolière voort. Hebt u meerdere paartjes –en dat is alleen maar aan te bevelen-, zorg dan voor ruim voldoende nestkastjes; het komt nogal eens voor dat de vogels het met elkaar aan de stok krijgen, omdat meerdere vogels het zelfde nestkastje uitkiezen. Geschikte nestkastjes hebben afmetingen van ruim 10 centimeter breed, met eenzelfde hoogte en diepte. Ze kunnen gesloten of halfopen zijn en ook traliekastjes worden doorgaans goed geaccepteerd. Het nest wordt gemaakt van materialen zoals sisaltouw en kokosvezel. Gemiddeld kunt u op 4 tot 6 heel licht groene eitjes rekenen. Na 12 tot 13 dagen komen de jongen uit het ei. Ze worden gevoerd met allerlei zaden en eivoer. Ook klein dierlijk voer wordt goed opgenomen. De jongen vliegen uit als ze krap drie weken oud zijn, maar worden dan nog een week of twee gevoerd en begeleid. Na twee tot drie maanden hebben de jongen hun volwassen kleur. Ze zijn al heel snel broedrijp, maar u kunt de geslachten beter van elkaar scheiden totdat ze minimaal negen maanden oud zijn. Wanneer de vogels te jong gaan broeden, geeft het vaak problemen. Zebravinken kunnen probleemloos drie tot vier legsels per jaar grootbrengen, maar omdat dit erg veel vergt van de ouderdieren, is het beter na het derdelegsel alle nestkastjes te verwijderen.

Mutaties
Er zijn talloze kleurslagen van deze vogels. De originele zebravink is de normale grijze. Hieruit is onder meer de normale bruine voorgekomen. Er zijn talloze mutaties opgetreden die we kennen als grijze of bruine bleekrug, bruin-, zwart- en grijswang, zwart- of bruinmasker, grijs- en bruinpastel, wit-, zwart- en oranjeborst, en ook combinaties hiervan zijn mogelijk (zwartborst bruinpastal, oranjeborst bleekrug, grijze bleekrug pastal, enz.). Hiernaast zien we ook de kleurslagen phaeo, effen wit, Isabel, bont en getekend veel op vogeltentoonstellingen. Deze kleuren zijn allemaal vastgelegd in standaards, aan de hand waarvan ze op tentoonstellingen worden gekeurd.
Er zijn ook gekeuifde zebravinken. Deze worden bij voorkeur niet aan elkaar gepaard, omdat het gen dat verantwoordelijk is voor de kuif in homozygote vorm lethaal is. Dat betekent dat een deel van de jongen uit een dergelijke combinatie al afsterft in het ei. De kuiffactor is echter dominant over normale kopbevedering; het combineren van een gekuifde zebravink met een niet gekuifde zebravink geeft ongeveer 50% gekuifde jongen.

Bijzonderheden
Zebravinken zijn bij uitstek geschikte vogels voor de beginnende vogelliefhebbers, aangezien ze erg weinig eisen stellen. En komen zoveel verschillende kleuren en aftekeningen voor bij deze soort, dat er altijd wel een kleurslag is die aanspreekt. Wanneer u interesse hebt voor een van de bijzondere kleurslagen, kunt u zich het beste wenden tot een vogelliefhebbervereniging bij u in de buurt. Voor tentoonstelling geschikte dieren komt u zelden tegen in een dierenspeciaalzaak.